९ जून २०२४. भारतीय लोकशाहीच्या इतिहासातील एक महत्त्वाचा दिवस. याच दिवशी नरेंद्र मोदी यांनी सलग तिसऱ्यांदा भारताच्या पंतप्रधानपदाची शपथ घेतली आणि स्वतंत्र भारताच्या राजकीय इतिहासात एका नव्या पर्वाची सुरुवात झाली. सलग तिसऱ्यांदा जनतेने दिलेला हा कौल केवळ एका व्यक्तीच्या नेतृत्वावरील विश्वास नव्हता, तर गेल्या दशकभरातील विकासाच्या मॉडेलला दिलेली लोकमान्यता होती.
२०१४ मध्ये देशाच्या राजकारणात एक मोठा बदल घडला. भ्रष्टाचार, धोरणात्मक अडथळे आणि विकासाच्या मंदावलेल्या गतीमुळे सामान्य नागरिकांमध्ये निर्माण झालेली निराशा दूर करण्यासाठी नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाला जनतेने संधी दिली. “सबका साथ, सबका विकास” या मंत्राने सुरू झालेला हा प्रवास आज “विकसित भारत २०४७” या ध्येयापर्यंत येऊन पोहोचला आहे.
गेल्या बारा वर्षांत देशाने अनेक क्षेत्रांमध्ये परिवर्तन अनुभवले. गरीब कल्याणाच्या योजनांमधून लाखो कुटुंबांना घर, वीज, स्वच्छ इंधन, पिण्याचे पाणी आणि आरोग्य संरक्षण मिळाले. जनधन योजनेपासून आयुष्मान भारतपर्यंत आणि पीएम किसानपासून प्रधानमंत्री आवास योजनेपर्यंत अनेक उपक्रमांनी विकासाचा लाभ समाजाच्या शेवटच्या घटकापर्यंत पोहोचवण्याचा प्रयत्न केला.
पायाभूत सुविधांच्या क्षेत्रातही भारताने अभूतपूर्व झेप घेतली. देशभरात उभारले जाणारे द्रुतगती महामार्ग, वंदे भारत रेल्वे, आधुनिक विमानतळ, मेट्रोचे विस्तारणारे जाळे आणि बंदर विकासाच्या योजना या नव्या भारताच्या बदलत्या चेहऱ्याच्या साक्षीदार ठरल्या. आज भारतात निर्माण होणारी गती ही केवळ वाहतुकीची नाही, तर आर्थिक प्रगतीचीही आहे.
डिजिटल क्रांती हा या कालखंडातील आणखी एक महत्त्वाचा टप्पा ठरला. यूपीआय व्यवहारांमुळे जगाचे लक्ष भारताकडे वेधले गेले. डिजिटल इंडिया उपक्रमामुळे गावागावातील सामान्य नागरिकांपर्यंत तंत्रज्ञान पोहोचले. सरकारी सेवा, बँकिंग, शिक्षण आणि व्यापार या क्षेत्रांमध्ये डिजिटल परिवर्तनामुळे पारदर्शकता आणि सुलभता वाढली.
आंतरराष्ट्रीय स्तरावरही भारताची प्रतिमा अधिक मजबूत झाली. जागतिक व्यासपीठावर भारताची भूमिका अधिक प्रभावी झाली. जी-२० परिषदेचे यशस्वी आयोजन असो, किंवा जागतिक प्रश्नांवर भारताने घेतलेली संतुलित भूमिका असो, भारत आज आत्मविश्वासाने आपले मत मांडणारा देश म्हणून उभा आहे.
अर्थात, कोणत्याही नेतृत्वाचा प्रवास हा केवळ यशाचा नसतो. आव्हानेही असतात, टीकाही होते आणि प्रश्नही उपस्थित केले जातात. मात्र लोकशाहीमध्ये याच प्रक्रियेतून धोरणे अधिक सक्षम बनत असतात. नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाखालील बारा वर्षांचा कालखंड हा अशाच विविध अनुभवांचा, निर्णयांचा आणि बदलांचा प्रवास राहिला आहे.
आज तिसऱ्या कार्यकाळाला एक वर्ष पूर्ण होत असताना आणि सार्वजनिक जीवनातील बारा वर्षांच्या या प्रवासाकडे पाहताना एक गोष्ट स्पष्टपणे जाणवते— भारताने स्वतःकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलला आहे. आत्मनिर्भरता, नवकल्पना, स्टार्टअप संस्कृती, डिजिटल सक्षमीकरण आणि जागतिक नेतृत्व यांचा आत्मविश्वास भारतीय समाजात निर्माण झाला आहे.
“नेशन फर्स्ट” या विचाराला केंद्रस्थानी ठेवून सुरू झालेल्या या प्रवासाने कोट्यवधी भारतीयांच्या अपेक्षा आणि आकांक्षांना नवी दिशा दिली आहे. विकसित भारत २०४७ चे स्वप्न साकार करण्यासाठी अजून मोठा पल्ला गाठायचा आहे. पण त्या दिशेने वाटचाल करणाऱ्या भारताच्या प्रवासातील ही बारा वर्षे निश्चितच इतिहासात महत्त्वपूर्ण अध्याय म्हणून नोंदली जातील.
सेवेची बारा वर्षे… विकासाची बारा वर्षे… आणि नव्या भारताच्या उभारणीचा आत्मविश्वास देणारी बारा वर्षे.
